सैफ़ुल-मलूक : मियां मुहम्मद बख़्श
Dohre in Hindi : Mian Muhammad Bakhsh
१ बाग़ बहारां ते गुलज़ारां बिन यारां किस कारी ? यार मिले दुख जान हज़ारां शुकर कहां लख वारी उच्ची जाई नेंहुं लगायआ बनी मुसीबत भारी यारां बाज्ह मुहम्मद बख़्शा कौन करे ग़मख़ारी २ आ सजना मूंह दस किदाईं जान तेरे तों वारी तूंहें जान ईमान दिले दा तुद्ध बिन मैं किस कारी हूरां ते गिलमान बहशती चाहे ख़लकत सारी तेरे बाझ मुहम्मद मैनूं ना कोई चीज़ प्यारी ३ दम दम जान लबां पर आवे छोड़ि हवेली तन दी खली उडीके मत हुन आवे किधरों वा सजन दी आवीं आवीं ना चिर लावीं दसीं झात हुसन दी आए भौर मुहम्मद बख़्शा कर के आस चमन दी ४ सदा ना रूप गुलाबां उते सदा ना बाग़ बहारां सदा ना भज भजि फेरे करसन तोते भौर हज़ारां चार देहाड़े हुसन जवानी मान किया दिलदारां सिकदे असीं मुहम्मद बख़्शा क्युं परवाह ना यारां ५ रब्बा किस नूं फोलि सुणावां दरद दिले दा सारा कौन होवे अज्ज साथी मेरा दुख वंडावण-हारा जिस दे नाल मुहब्बत लाई चा ल्या ग़म-खारा सो मूंह दिसदा नहीं मुहम्मद की मेरा हुन चारा ? ६ आदम परियां किस बणाए इको सिरजण-हारा हुसन इशक दो नाम रखायओसु नूर इको मुंढ सारा महबूबां दी सूरत उते उसे दा चमकारा आशिक दे दिल इशक मुहम्मद उहो सिरर-न्यारा ७ सरव बराबर कद तेरे दे मूल खलो ना सकदा फुल गुलाब ते बाग़-इरम दा सूरत तक तकि झकदा यासमीन होवे शरमिन्दा बदन-सफ़ाई तकदा अरग़वान डुब्बा विच लहू चेहरा वेख चमकदा (सरव=सरू दा रुक्ख यासमीन=चमेली अरग़वान= लाल रंग दा फुल्ल) ८ कुझ विसाह ना साह आए दा मान केहा फिर करना जिस जुस्से नूं छंड छंडि रखें ख़ाक अन्दर वंञि धरना लोइ लोइ भर लै कुड़ीए जे तुधि भांडा भरना शाम पई बिन शाम मुहम्मद घरि जांदी ने ड्रना ੯ कसतूरी ने ज़ुलफ़ तेरी थीं बू अजायब पाई मूंह तेरे थीं फुल्ल गुलाबां लद्धा रंग सफ़ाई मेहर तेरी दी गरमी कोलों मेहरि तरेली आई लिस्सा होया चन्न मुहम्मद हुसनि मुहब्बत लाई १० तलब तेरी थीं मुड़सां नाहीं जब लग मतलब होंदा या तन नाल तुसाडे मिलसी या रूह टुरसी रोंदा कबर मेरी पटि देखीं सजना जां मर चुको सु भौंदा कोले होसी कफ़न मुहम्मद इशक होसी अग ढौंदा ११ लंमी रात विछोड़े वाली आशिक दुखीए भाणे कीमत जानन नैन असाडे सुखिया कदर ना जाणे जे हुन दिलबर नज़रीं आवे धंमीं सुबहु धिंङाणे विछड़े यार मुहम्मद बख़्शा रब्ब किवें अज आणे १२ जे महबूब मेरे मतलूबा ! तूं सरदार कहायआ मैं फ़रयादी तैं ते आया दरद फ़िराक सतायआ इक दीदार तेरे नूं सिकदा रूह लबां पर आया आ मिल यार मुहम्मद बख़्शा जांदा वकत वेहायआ १३ इक तगादा इशक तेरे दा दूजी बुरी जुदाई दूर वसण्यां सजनां मैनूं सख़त मुसीबत आई वस नहीं हुन रेहा जीऊड़ा दरदां होश भुलाई हत्थों छुट्टी डोर मुहम्मद गुड्डी वाउ उडाई १४ कर करि याद सजन नूं रोवां मूल आराम ना कोई ढूंड थका जग देस तमामी रेहा मकाम ना कोई रुट्ठा यार मनावे मेरा कौन वसीला होई लाय सबून मुहब्बत वाला दाग ग़मां दे धोई १५ जग्ग पर जीवन बाज्ह प्यारे होया मुहाल असानूं भुल गई सुध बुध जां लगा इशक कमाल असानूं बाग़ तमाशे खेडन हसन होए ख़ाब असानूं जावन दुख़ मुहम्मद जिस दिन होए जमाल असानूं १६ की गल आखि सुणावां सजना ! दरद फ़िराक सितम दी आया हरफ़ लबां पर जिस दम फट गई जीभ कलम दी चिट्टा काग़ज़ दाग़ी होया फिरी स्याही ग़म दी दुखां कीता ज़ोर मुहम्मद लई्ईं ख़बर इस दम दी १७ परीए ! ख़ौफ़ ख़ुदा तों ड्रीए करीए मान ना मासा जोबन हुसन ना तोड़ निबाहू की इस दा भरवासा इन्हां मूंहां ते मिट्टी पौसी ख़ाक निमानी वासा मैं मर चुका तेरे भाने अजे मुहम्मद हासा १८ जो बातिन उसि नाम मुहब्बत ज़ाहर हुसन कहावे हुसन मुहब्बत महरम तोड़ों क्युं महरम शरमावे महरम नाल मिले जद महरम अंग निसंग लगावे हुसन इशक इक ज़ात मुहम्मद तोड़े कोई सदावे १੯ कौन कहे ना जिनस इन्हां नूं ? इकसे मां प्यु-जाए इको ज़ात इन्हां दी तोड़ों अगों रंग वटाए इक काले इक सबज़ कबूतर इक चिट्टे बनि आए चिट्टे काले मिलन मुहम्मद ना बनि बहन पराए २० हुसन मुहब्बत सभ ज़ातां थीं उच्ची ज़ात न्यारी ना इह आबी ना इह बादी ना ख़ाकी ना नारी हुसन मुहब्बत ज़ात इलाही क्या चिब्ब क्या चम्यारी इशक बे-शरम मुहम्मद बख़्शा पुछि ना लांदा यारी २१ जिनस-कु-जिनस मुहब्बत मेले नहीं स्यानप करदी सूरज नाल लगाए यारी कित गुन नीलोफ़र दी बुलबुल नाल गुले अशनाई ख़ारों मूल ना ड्रदी जिनस-कु-जिनस मुहम्मद कित्थे आशिक ते दिलबर दी २२ हे सुलतान हुसन दी नगरी राज सलामत तेरा मैं परदेसी हां फ़रयादी अदल करीं कुझ्झ मेरा तुध बिन जान लबां पर आई झल्ल्या दरद बतेरा दे दीदार अज्ज वकत मुहम्मद जग्ग पर हिको फेरा २३ इशक फ़िराक बेतरस सिपाही मगर पए हर वेले पटे-बंध सुट्टे विच पैरां वांगर हाथी पेले सबर तहम्मुल करन ना दिन्दे ज़ालिम बुरे मरेले तुध बिन ऐवें जान मुहम्मद ज्युं दीवा बिन तेले २४ बिसतर नामुरादी उत्ते मैं बीमार पए नूं दारू दरद तुसाडा सज्जणा! लै आज़ार पए नूं ज़िकर ख़्याल तेरा हर वेले दरदां मार लए नूं है ग़मख़ार हिकल्ली जाई बेग़मख़ार पए नूं २५ चिंता फ़िकर अन्देसे आवन बन्न्ह बन्न्ह सफ़ां कतारां वस्स नहीं कुझ्झ चलदा मेरा किसमत हत्थ मुहारां पासे पासे चली जवानी पास ना सद्द्या यारां साथी कौन मुहम्मद बख़्शा दरद वंडे ग़मख़ारां २६ मान ना कीजे रूप घने दा वारिस कौन हुसन दा सदा ना रहसन शाख़ां हरियां सदा ना फुल्ल चमन दा सदा ना भौर हज़ारां फिरसन सदा ना वकत अमन दा माली हुकम ना देइ मुहम्मद क्युं अज्ज सैर करन दा २७ सदा ना रसत बाज़ारीं विकसी सदा ना रौनक शहरां सदा ना मौज जवानी वाली सदा ना नदीए लहरां सदा ना ताबिश सूरज वाली ज्युं कर वकत दुपहरां बेवफ़ाई रसम मुहम्मद सदा इहो विच्च दहरां २८ सदा ना लाट चिराग़ां वाली सदा ना सोज़ पतंगां सदा उडारां नाळ कतारां रहसन कद कुलंगां सदा नहीं हत्थ महन्दी रत्ते सदा ना छणकन वंगां सदा ना छोपे पा मुहम्मद रलमिल बहना संगां २੯ हुसन महमान नहीं घर बारी की इस दा कर माणां रातीं लत्था आण सथोई फ़जरी कूच बुलाणां संग दे साथी लद्दी जांदे असां भी साथ लद्दाणां हत्थ ना आवे फेर मुहम्मद जां इह वकत वेहाणां ३० सदा नहीं मुरगाईआं बहणां सदा नहीं सर पाणी सदा ना सई्ईआं सीस गुन्दावन सदा ना सुरख़ी लाणी लक्ख हज़ार बहार हुसन दी ख़ाकू विच समाणी ला परीत मुहम्मद जिस थीं जग्ग विच रहे कहाणी